Биологиялық мембрана.биологиялық мембрана құрылысы,қызмті

Дата добавления: 17 Февраля 2013 в 23:32
Автор работы: y**********@mail.ru
Тип работы: реферат
Скачать (38.69 Кб)
Работа состоит из  1 файл
Скачать документ  Открыть документ 

Биологиялық мембраналардың.docx

  —  43.62 Кб

Биоэлектрлік  потенциалдар өлшеу әдістері

Біз жоғарыда жануарлар клеткасында  биоэлектрлік потенциалдардың пайда  болатынын байқадық. Енді осы потенциалдарды қалай өлшеуге болады деген заңды  сұрақ туады. Клетканың ішкі жэне сыртқы беттеріндегі потенциалдарды өлшеу  үшін өте нәзік әдіс қажет. Потенциалдарды өлшеу үшін микроэлектродтық әдіс деген  қолданылады. Шыныдан жасалған диаметрі 0,5—1    мкм      (микрометр) (10_с  м)    пипетканын.   Іші хлорлы калий (КСІ) ерітіндісімен толтырылады. Клетканың   ішінде   калий   иондары       болатын       ерітіндіалынады.   Екінші   жағынаибұл  ерітінді электродтың өз потенциалын    өтс   аз   мөлшерде  туғызады.   Пипетканың      ұшының      диаметрі 0,5 мкм   болса,   онда   оның өз кедергісі 10—30 мОм болады. Микроэлектродтың өз потенциалы  болады.   Алай да бұл потенциал тірі тканьнін   потенциалдар   айырмасым дәл өлшсугс онша көп кедергі жасамайды. Микроэлектродты жануарлар тканіне енгізу микроманипудятордың        пайдаланылады. Сөйтіп дененің іші мен сыртындагы потенциалдар айырымы өлшенеді.

Биопотенциалдардың  қолдануы

Организмдс әр түрлі клеткалар, тканьдер қызмет атқарады. Олардың  электр активтілігі электр өрісінің пайда болуына мүм-кіндік жасайды. Оны жогарыдагы әдіспен өлшейді. Осы потенциалдар айырмасынын уақыт  бойынша өзгеруіи электрограмма  дейді. Бұл электрограмманы дененің қай органы шыгарып тұруына байланысты әр түрлі атайды. Жүректің биопотепциал-дарының уақыт бойынша өзгсруін электрокардиограмма (ЭКГ), бұлшық ет биопотснциалының уақыт бойынша өзгеруін электро-мпограмма (ЭМГ), ал ми қабының бнопотенциалының уақыт бойынша өзгеруін электроэнцсфалограмма (ЭЭГ) делінеді.

Жүректегі электр қүбылыстарын дәйекті түрде осы ғасырдың басын-да В. Эйнтговен, А. Ф. Самойлов зерттей бастады.

Жүректі электр өткізгіш ортада орналаскан электрлік диполь деп  қа-растыруға болады. Адам немесе жануар жүрегінің биопотенциалын жазып  алу үшін жүректі үшбұрыштың ор-тасында  орналасқан деп қарастыру керек. Оң қол, сол қол жә-не сол аяқ  үшбүрыштың үш төбесі екен делік. Бұл  үшбұрышпен бірдей қашықтықта үшбұрыштың ішінде жүрек орналасқан деп қарастырамыз. Соида оң қол мен сол қол  арасындағы потенциалдар айырмасын  І-тарам (отведение) деп, оң қол мен  сол аяқ арасындағы потенциалдар айырмасын ІІ-тарам, ал сол қол  мен сол аяқ ара-сындағы потенциалдар айырмасын Ш-тарам деп атайды . Бұны алғаш рет ұсынған Эйнтговен  болатынды. Жүрек дипольге ұксас  десек, онда оның элсктр моментін Р деп белгілейміз. Ал физиологияда бұл терминді «жүректің электр қозғаушы күшінің векторы» деп атайды.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   Жоспары

        

               I. Кіріспе

               II. Негізгі бөлім

                 А) Биологиялық мембраналар туралы түсінік

                 Б) Биологиялық мембраналардың құрылысы,қызметі

                 В) Иондық каналдардың түрлері

               III. Қорытынды

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                        

                        Пайдаланылған әдебиеттер

 

    1. Төлеутаев Н.Т  Адам және жануарлар физиологиясы

Алматы 1992

    1. Интернет желісі

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Марат Оспанов атындағы БҚММУ

 

 

 

 

 

Тақырыбы:

Факультет: Жалпы медицина .

Кафедра:

 

 

 

 

                                                   

     Орындаған:

                                                                           Тексерген:

 

              

 

Ақтөбе 2012 жыл

 

Рефератты бағалау  критерилері (бағалау парағы)

 

 

Орындау критериі

 

    0 - 0,1

 

0,2 - 0,3

 

0,4 – 0,5

 

1

 

Рефератты рәсімдеу

     

 

2

 

Рефераттың жоспары

     

 

3

 

Иллюстративті материал

     

 

4

 

Өзектілігі

     

 

5

 

Мазмұны

     

 

6

 

Қорытынды (ұсыныстар)

     

 

7

 

Әдебиеттер

     

 

8

                   СӨЖ 

кестесіне сай тапсырылуы

(дер кезінде тапсырылуы)

     
 

 

Қорытынды

     

 

 


Страницы:← предыдущая12
Описание
Биологиялық мембраналардың (лат. membrana – қабықша) неғұрлым толық құрылысын 1972 ж. Г. Никольсон мен С. Сингердің ұсынған сұйықтық-мозаикалық моделі бейнелейді. Мембрана липидтері амфипатикалық молекуларларының екі қабатынан тұрады, мембрана липидтерінің молекулалары бір-біріне паралель орналасады. Оны билипидті қабат немесе биқабат деп атайды. Әрбір липид молекуласының негізгі екі бөлігі – басы және өскіншесі болады. Өскіншелер гидрофобты болып келеді де бір-бірлеріне қарама-қарсы орналасады. Липид молекулаларының бастары – гидрофильді, олар клетканың сыртқы және ішкі жағына қарап орналасады. Осындай билипидті қабатқа ақуыз молекулалары батып тұрады.
Содержание
содержание отсутствует